Wanneer moet u een nasofaryngeale luchtweg gebruiken? Belangrijkste indicaties en contra-indicaties

Een bewusteloze patiënt met opeengeklemde kaak en een plas bloed in de orofarynx is een scenario met een hoog risico voor luchtwegmanagement. Je kunt de mond niet openen om een ​​orofaryngeale luchtweg te plaatsen, en elke seconde telt. Dit is een van de duidelijkste indicaties voor een nasofaryngeale luchtweg (NPA), een zachte, conische buis die door de neus loopt en in de hypofarynx rust om de bovenste luchtwegen open te houden.

Weten wanneer u een nasofaryngeale luchtweg moet gebruiken – en wanneer je dit moet vermijden – is een essentiële klinische vaardigheid voor paramedici, spoedeisende hulpartsen, anesthesiologen en verpleegkundigen op de intensive care. In dit artikel worden de indicaties, contra-indicaties, maatvoering en inbrengtechniek uitgelegd, met de nadruk op besluitvorming in de praktijk.

Wat is een nasofaryngeale luchtweg?

Een nasofaryngeale luchtweg is een flexibele buis gemaakt van PVC of siliconen van medische kwaliteit. Het wordt in het neusgat ingebracht en naar voren gebracht totdat de punt in de nasopharynx zit, net achter de tong. De flens aan het neusuiteinde voorkomt dat de slang volledig in de neus glijdt, en de afgeschuinde punt helpt hem door de neusholtes te geleiden.

In tegenstelling tot een orofaryngeale luchtweg veroorzaakt een NPA de kokhalsreflex niet zo gemakkelijk. Daarom is het vaak het eerstelijnshulpmiddel bij patiënten die wakker zijn of een sterke hoestreflex hebben. Het biedt ook een route voor het opzuigen van secreties en kan worden gebruikt als kanaal voor een bronchoscoop of luchtweguitwisselingskatheter.

Voor praktisch gebruik moet het hulpmiddel steriel, glad en van de juiste afmetingen zijn. Een goed ontworpen nasofaryngeale luchtweg voor eenmalig gebruik van een betrouwbare fabrikant vermindert het infectierisico en garandeert een consistente kwaliteit tijdens een noodsituatie.

Leveranciers van nasofaryngeale luchtwegen voor eenmalig gebruik, aangepaste fabriek - Zhejiang Sungood Te Sungood is China-leveranciers van nasofaryngeale luchtwegen voor eenmalig gebruik en aangepaste nasofaryngeale luchtwegfabriek voor eenmalig gebruik, belangrijkste indicaties... Bekijk Product →

Wanneer moet u een nasofaryngeale luchtweg gebruiken?

Er zijn verschillende klinische situaties waarin een NPA de beste keuze is. De rode draad is de noodzaak om een ​​obstructie in de bovenste luchtwegen te omzeilen, terwijl de toegang tot de mond behouden blijft.

Intact kokhalsreflex of wakkere patiënt

Patiënten met een intacte kokhalsreflex kunnen een orofaryngeale luchtweg niet verdragen. Als een halfbewuste patiënt een obstructie van de bovenste luchtwegen heeft doordat de tong terugvalt, kan een NPA worden geplaatst met minimale stimulatie. Dit wordt vaak gezien bij patiënten met een verminderd bewustzijn als gevolg van intoxicatie, beroerte of toevallen, zolang ze nog steeds beschermende luchtwegreflexen hebben. De slang kan op zijn plaats blijven terwijl de patiënt wordt bewaakt op de afdeling spoedeisende hulp of tijdens transport.

Oraal trauma, trismus of kaakbreuk

Wanneer de mond niet veilig kan worden geopend – vanwege trismus, kaakgewrichtsletsel of maxillofaciale fracturen – is de neusroute de enige praktische manier om de obstructie te omzeilen. Een NPA houdt ook bloed en vuil weg van de onderste luchtwegen als de mondholte gewond raakt. Bij gezichtstrauma moet de arts het risico op schedelbasisletsel afwegen tegen de urgentie van luchtwegcompromis, en voorzichtigheid betrachten bij elke nasofaryngeale manipulatie als er duidelijk bewijs is van een basale schedelfractuur.

Obstructie aan de basis van de tong

Bij veel bewusteloze patiënten is de tong de voornaamste oorzaak van luchtwegobstructie. De NPA passeert achter de tong en scheidt deze van de achterste keelholtewand, waardoor de luchtstroom wordt hersteld. Dit is vooral handig tijdens de eerste fase van de reanimatie voordat een definitieve luchtweg tot stand is gebracht. Een NPA van de juiste maat kan de inspiratoire stridor verlichten en de borstkasbeweging verbeteren zonder dat daarvoor orale instrumenten nodig zijn.

Inbeslagnemingsactiviteit

Tijdens een tonisch-clonische aanval wordt de kaak vaak op elkaar geklemd en zijn zuigen en het plaatsen van de orale luchtwegen moeilijk. Een NPA kan veilig worden ingebracht bij het begin van de aanval om de luchtweg open te houden, en kan tijdens de postictale periode op zijn plaats blijven. Protocollen voor medische noodhulpdiensten omvatten vaak NPA-plaatsing voor epileptische patiënten die niet volledig bij bewustzijn zijn en een slechte luchtwegtonus hebben.

Voorbereiding op nasotracheale intubatie of flexibele bronchoscopie

De NPA kan fungeren als geleider of doorgang voor een nasotracheale tube, een zuigkatheter of een bronchoscoop. Het aanbrengen van glijmiddel en het voorzichtig inbrengen van de NPA kan het trauma verminderen en het succes van deze vervolgprocedures vergroten. Het biedt ook een kanaal voor zuurstof tijdens de inspanning. Sommige artsen geven er de voorkeur aan om een ​​zuigkatheter met een klein kaliber door de NPA te voeren om secreties uit de luchtpijp te verwijderen zonder directe laryngoscopie.

Pediatrische luchtwegondersteuning bij craniofaciale aandoeningen

Kinderen met aandoeningen zoals de Pierre Robin-sequentie of het Treacher Collins-syndroom hebben vaak micrognathie en glossoptosis. Een NPA kan de luchtweg in stand houden totdat een groeioperatie wordt uitgevoerd of als tijdelijke maatregel na chirurgische zwelling. Ouders en verzorgers kunnen leren de luchtweg thuis af te zuigen en te vervangen. Bij deze patiënten wordt de NPA vaak weken of maanden gebruikt, waardoor zorgvuldige controle op verstopping en huidbeschadiging vereist is.

Contra-indicaties en voorzorgsmaatregelen

Het gebruik van een NPA bij de verkeerde patiënt kan ernstige schade veroorzaken. De belangrijkste regel is om de nasale route te vermijden als er een bekende of vermoedelijke fractuur van de schedelbasis is, vooral bij cerebrospinale vloeistof (CSF) rinorroe. In deze situatie zou een NPA het schedeldak kunnen binnendringen. Hoewel dit in sommige noodrichtlijnen een relatieve contra-indicatie is, zou elk aanzienlijk gezichtstrauma waarbij het middengezicht betrokken is, aanleiding moeten geven tot het zoeken naar andere luchtwegopties.

Andere contra-indicaties zijn onder meer:

• Volledige neusobstructie door poliepen, vreemd lichaam of ernstige septumafwijking.
• Coagulopathie of gelijktijdig gebruik van anticoagulantia, waardoor het risico op ernstige epistaxis toeneemt.
• Recente neuschirurgie, vooral transsfenoïdale chirurgie of sinuschirurgie.
• Vermoedelijke neusfractuur met verplaatsing of instabiliteit.

Bij kinderen kan prominent adenoïdweefsel de NPA traumatischer maken. Gebruik altijd de juiste maat en voldoende smering, en forceer de binnenband nooit tegen weerstand. Als de patiënt meer geagiteerd raakt of de zuurstofsaturatie daalt, beoordeel dan de positie van de NPA opnieuw en overweeg alternatief luchtwegmanagement.

Maatvoering en inbrengtechniek

Het selecteren van de juiste NPA-maat is eenvoudig: meet vanaf het puntje van de neus van de patiënt tot aan de tragus van het oor. De resulterende lengte in centimeters komt meestal overeen met de binnendiameter. Gangbare maten voor volwassenen variëren van 6,0 tot 9,0 mm interne diameter; kindermaten beginnen al vanaf 2,5 mm. Een te lange slang kan de slokdarm- of larynxinlaat binnendringen, terwijl een te korte slang de obstructie aan de tongbasis niet zal verlichten.

Stappen voor inbrengen:

1. Smeer de NPA grondig met een in water oplosbare gel om wrijving en slijmvliestrauma te verminderen.
2. Kies het neusgat met meer patent; vaak is de rechterkant gemakkelijker omdat de afschuining in de richting van het septum zit, maar bevestig dat de patiënt geen afwijkend septum of neuspoliepen heeft.
3. Voer de slang met een zachte draaiende beweging langs de bodem van de neusholte op, gericht op het achterhoofd en niet omhoog in de richting van de ogen.
4. Controleer na het inbrengen de luchtstroom door een stethoscoop over de buisnaaf te plaatsen of door te voelen of er lucht beweegt. Bij een ademende patiënt zou u ook de borstkas omhoog moeten zien komen en condensatie in de slang moeten zien.

Als u weerstand ondervindt, stop dan en probeer het andere neusgat of heroverweeg de indicatie. Op oefenpoppen kan de juiste techniek worden toegepast, maar het klinische oordeel om de procedure te staken als deze niet soepel verloopt, is net zo belangrijk.

NPA versus OPA: het apparaat afstemmen op de patiënt

De keuze tussen een NPA en een orofaryngeale luchtweg hangt vooral af van het bewustzijnsniveau van de patiënt en de aanwezigheid van oraal trauma. De onderstaande tabel vat de belangrijkste verschillen samen die als leidraad dienen voor klinische beslissingen.

In de praktijk verdient de NPA de voorkeur wanneer de patiënt enige mate van beschermende luchtwegreflex heeft of wanneer de orale route ontoegankelijk is. De OPA blijft de standaard tijdens cardiopulmonale reanimatie bij een patiënt met apneu zonder hoesten of kokhalzen. Veel noodluchtwegalgoritmen leren NPA nu als het primaire basishulpmiddel voor de luchtwegen, omdat het veiliger is in een groter aantal scenario's.

Complicaties en hoe u ze kunt voorkomen

De meest voorkomende complicatie van NPA-plaatsing is epistaxis. Het kan worden geminimaliseerd door een slang van de juiste maat te kiezen, wateroplosbaar glijmiddel te gebruiken en het apparaat nooit te forceren. Als er een bloeding optreedt, wordt dit meestal onder controle gehouden door directe druk op het neusgat gedurende een paar minuten, maar afzuiging kan nodig zijn om de luchtweg vrij te houden.

Ernstigere complicaties zijn onder meer submucosale dissectie, submucosale infectie en zelfs intracraniale passage bij patiënten met een niet-gedetecteerde schedelbasisfractuur. Controleer vóór plaatsing altijd de geschiedenis van de patiënt en het gezichtsletselpatroon. Bij patiënten met ernstig gezichtstrauma moet de luchtweg worden beveiligd met meer definitieve middelen, zoals endotracheale intubatie of een chirurgische luchtweg, in plaats van te vertrouwen op een NPA.

Controleer de patiënt na het inbrengen op tekenen van verbetering van de luchtwegen: borstkas omhoog, ademgeluiden, zuurstofsaturatie. Als de luchtweg geblokkeerd blijft, kan de NPA verstopt zijn met vuil of verkeerd gepositioneerd zijn. Verwijder deze, zuig indien mogelijk de nasopharynx af en breng een nieuwe slang opnieuw in of schakel over op een andere luchtwegstrategie.

Take-Home-punten

Een nasofaryngeale luchtweg is een hulpmiddel van onschatbare waarde bij het luchtwegbeheer, vooral wanneer de orale route faalt of niet beschikbaar is. U moet het gebruiken als de patiënt een intacte kokhalsreflex, trismus, oraal trauma of behoefte heeft aan een tijdelijk kanaal voor bronchoscopie of nasotracheale intubatie. Vermijd het bij vermoedelijke schedelbasisfracturen, ernstige coagulopathie of neusobstructie.

Met de juiste maatvoering en een zachte techniek kan de NPA snel en veilig worden geplaatst, waardoor een onbeheersbare luchtweg mogelijk in een stabiele wordt getransformeerd. Voor meer informatie over de selectie van luchtwegapparaten en de veiligheid bij het inbrengen, raadpleegt u ons overzicht van veiligheidstips voor het inbrengen van de luchtwegen van het larynxmasker en de maatvoering.